Nevelo 1 met opgeheven hoofd naar een punt

26 maart 2017. De wedstrijd van de week voor het Brabants Dagblad. De wedstrijd van het jaar voor de roodwitten. Het thuisduel van onze vaandeldragers tegen Taxandria. In de aanloop er naar toe werden onderling al vele plaagstootjes uitgedeeld via Whatsapp. Niet-onlogisch want naast gezworen “vijanden” kennen vele spelers elkaar goed.


Foto: Vakkie-O was zoals te doen gebruikelijk weer tot de nok toe gevuld (hun glazen en kannen overigens ook).

De equipe van Antal kon na lange tijd weer eens over een aantal dragende spelers beschikken. Het zo geplaagde team bungelt aan een zijden draadje in de kelder van 3C. Er zijn echter zeker ook lichtpunten en een goed resultaat vandaag zou de koppies wel weer eens kunnen oprichten.

Motiveren hoef je de mannen voor zo’n wedstrijd niet. Dat zal overigens in het blauw-gele kamp niet anders zijn geweest. Een zomerse lentedag maakte de aanloop naar de wedstrijd alleen maar leuker. Sommige hadden zelfs de klok de avond ervoor al vooruitgezet zodat ze eerder naar bed konden.

Na een voorwedstrijdje van de F-jes (JO9-5M en dat soort cryptogrammen wil er bij mij nog niet zo in) van beide teams was het tijd het vuurwerk te ontsteken. Met roodwit-geblokte vlaggen werden de spelers door de pupillen op de grasmat onthaald.


Foto: Als eerbetoon onthulden de kleinkinderen van clubicoon Harrie Smulders voor aanvang van de wedstrijd nog de “Harrie Smulders Dug-out”. Een mooi gebaar naar de man die zo veel voor de vereniging heeft betekend en al weer enige tijd geleden op hoge leeftijd zijn 60-jarige clubjubileum mocht vieren.

En dan…showtime! Van enige koudwatervrees en aftasten was van meet af aan geen sprake. De roodwitten vlogen er vol passie en overgave in. Bij de tegenstrever was dat overigens niet veel anders. De teams wilden elkaar geen duimbreed toegeven.

Een (redelijk neutrale) toeschouwer vatte de eerste helft misschien nog wel het best samen: “Taxandria combineert wat beter en Nevelo werkt harder”. Tsja, is iets voor te zeggen. Betekende dit dan dat dit evenwicht zich ook in de ruststand liet vertalen? Helaas niet. Terwijl de laatste 30 seconden van de 3 minuten blessuretijd wegtikten werkte Peter de Jong een voorzet met een half-volley-omhaal-achtig iets de bal fraai buiten bereik van Max in het doel. Een domper zo vlak voor rust.


Foto: doelpunmaker Peter de Jong wordt kort op zijn huid gezeten door Selman en Jordy

Reden tot paniek of ontevredenheid was er niet. Gezien het spelbeeld had het doelpunt immers ook zomaar aan de andere kant kunnen vallen.


Foto: Max voorkomt een doelpunt

In de tweede helft ging Nevelo nog nadrukkelijker op zoek naar een goal. Taxandria leek de storm rustig over zich heen te willen laten komen en wist dat het via uitvallen en counters tot kansen zou komen. Dat gebeurde ook, met name in de laatste fase van de strijd toen de blauwgelen tot driemaal toe over onze linkerkant doorkwamen maar de bal aan de voor ons goede kant van het aluminium in het net van de ballenvanger een roemloos einde tegemoet zag gaan.

Leo for President
Wie kent ‘m niet. Onze Lennert. Leo de Onverzettelijke (“Onverschrokkene” tellen we ook goed). Af en toe een vriendelijk woordje wisselend met de scheids. En terecht want de scheids kan immers niet alles tegelijk in de gaten houden. Top dat Leo hem daarbij helpt.

Wat velen niet weten is dat hij naast die kwaliteiten óók beschikt over een fabelachtige techniek, subtiele voetbewegingen en een fluwelen trap. Die bewaart hij doorgaans voor speciale momenten. Niet vreemd dus dat het juist onze Leo was die in de 63e minuut de bal met chirurgische precisie langs doelman Ramon in de verre hoek prikte.

Even later leek hij zelfs de 2-1 op het bord te brengen maar zijn kopbal huppelde tergend langzaam net naast het doel.


Foto: Lennert (links) tijdens een verdedigende actie

1-1 na 90 min. Nevelo kon met opgeheven hoofd van het veld. Het had het publiek gegeven wat het wilde: strijd. De roodwit-gezinden vonden na afloop dat Nevelo op basis van de tweede helft wellicht nét iets meer had verdiend. In het blauwgele kamp denkt men daar waarschijnlijk genuanceerd anders over. Hoe dan ook, de meesten konden wel leven met het gelijke spel en ondanks dat het ene punt onze mannen niet uit de gevarenzone brengt biedt het zeker perspectief voor het resterende deel van de competitie.


Foto: Selmans sliding in de slotfase kon op applaus van Vakkie-O rekenen

Voor alle foto’s KLIK HIER

Reacties:

Jasper Damen

30 mrt. 2017 - 21:06:29
Peter, fijn dat je weer op de jou zo bekende manier een schitterend en treffend verslag hebt geschreven van deze spannende wedstrijd.

Plaats een reactie:

 
 
 
 
 
Voorwaarden: anonieme, beledigende en ongepaste reacties worden verwijderd. Reacties op fouten of onvolledigheid van de informatie op onze site worden eveneens verwijderd. Wij verzoeken u dergelijke reacties te richten aan pr@svnevelo.nl of desbetreffende contactpersoon, die actie zullen ondernemen om indien nodig de gegevens te corrigeren.